AVMler, Bankalar, Holdingler, Plazalar, Borsalar…
Köyde yağmur devam ediyorsa her şey yolunda demektir. Kapitalizm yağmur sevmez. Yağmur, düşünen, kaygılanan, planlayan insan demektir.
Medeniyetin ilk dönenlerinde krallar her yoneticinin her vatandaşının fikrini bir arada tutmak için gizli ve hafiye teşkilatları kurardı. Farklı düşünceler kral için tehlike unsuruydu. Ama gelişen ve nitel olarak artan insanlık nüfusu bunu mümkün olmaktan çıkardı. Sonra devreye din girdi. Herkesin başına bir inzibat dikilemeyence gökyüzündeki tanrı kralların yardımına koştu. Kendilerine bağlılığı Tanrının buyruğu olarak ilan ederek erklerini devam ettirdiler. Sonra bu sistemde sekteye uğramaya başladı. Baş belası bilim ve 18. Yüzyıl aydınlanma cağı kapital dünya icin çanların kendisine çaldığının haberini veriyordu. Sistem kendini revize ederek görünen insan modelini ortaya attı.
Kapitalizm, İnsanların neyi isteyeceklerini belirlerse, neyi vermek zorunda kalmayacağının farkına vardı. Kapital, düşünen insandan kurtulmak icin isteyen ve istedikleriyle görünen insanı yaratmayı başardı.
Albert Camus tamda bu noktada şunu söyledi; iyi isteme aydınlanmamışsa, kötüyü istemek kadar zarar verir.
Kapitalizmin kabelerinde iyi niyetli bir şeyler elde etme için dilenen insanların neyi kötü yaptığını anlatmak zorundayız. Karşınızda aynı giyimli, aynı boyda, aynı dilde, aynı gülümsemeye sahip iki insan düşünün. Birincisi cebinden çıkardığı 100 Tl yi size veriyor. İkincisi de cebinden çıkardığı 1000 Tl yi size veriyor. Hangisinin daha paylaşımcı ve adil olduğunu düşünürsünüz?. Ama önce şunu düşünün. birinci kişinin cebinde 200Tl varken ikinci kişinin cebinde milyonlar var. İşte size içimize karışmış kapitalizmin örneği. Hep ikinci kişinin daha iyi ve merhametli olduğunu düşündüğümüz sürece asla kimin cebinde ne kadar olduğunu sorgulayamayacağız.
Kapitalizm ve dürüst olmaktan korkan insanların ritüeli kalabalıklaşıyor. Dürüstlük ve adalet bilincini kaybeden toplumlar. Kolay incinmezler. Çünkü oyun devam etsin ister bu insanlar. Kolay ve göstere göstere incitmezler. Çünkü işleyen çark dursun istemezler. Kapitalizm varlığı dışında hiçlik duygusuna sahiptir. Kendi içinde ise kaybedenin kazanana dönüşme arzusu ahlak ve vicdan duysundan arındırılmış insan yaratır. Tek insan modeli, kazanma odaklı insan modelidir.
Yaşamın kutsalı nedir? İnsanın kutsalı nedir?
Özgürlük ve düşünce…
Yorumlar
Kalan Karakter: