Sevgi üzerine konuşmak kolaydır. Herkes sevdiğini söyler, sevildiğini hissetmek ister.
Ama iş gerçekten sevmeye geldiğinde, çoğumuz aynı yerde zorlanırız. Çünkü sevgi yalnızca bir duygu değildir. Sevgi, aynı zamanda bir kapasitedir.
Birine yakın olmak, onu önemsemek, onunla bağ kurmak…
Bunlar sevginin görünen tarafıdır.
Ama sevginin görünmeyen tarafı daha zordur:
Sabretmek, anlamaya çalışmak, incinmeyi göze almak, sınır koyabilmek…
Peki neden sevgi bazen bu kadar zor gelir?
Sevgi, insanın en derin ihtiyaçlarına temas eder:
görülmek, anlaşılmak, değerli hissetmek…
Ama aynı zamanda en derin korkularını da ortaya çıkarır:
reddedilmek, kaybetmek, terk edilmek…
Bu yüzden birini sevmek, sadece güzel duygular hissetmek değildir. Aynı zamanda kırılgan olmayı da kabul etmektir. Ve çoğu insan, kırılganlıktan korkar.
Sevgi ve Öğrenilmiş Deneyimler
Sevgi doğuştan gelen bir duygu olabilir; ama nasıl sevdiğimiz öğrenilir.
Kimimiz sevgiyi koşulsuz yaşar, kimimiz ise sevilmek için çaba göstermesi gerektiğine inanır. Kimimiz yakınlaşınca rahatlar, kimimiz ise uzaklaşma ihtiyacı hisseder.
Çünkü sevgi, geçmişte nasıl deneyimlendiyse, bugün de o şekilde yaşanır.
Sevgi ve Kontrol Arasındaki İnce Çizgi
Bazen sevgiyle kontrol birbirine karışır. Birini kaybetme korkusu arttıkça, kişi onu daha fazla tutmaya çalışır. Ama sevgi, tutmak değildir. Sevgi, alan tanıyabilmektir.
Gerçek sevgi, karşısındaki insanı değiştirmeye çalışmadan, olduğu hâliyle görebilmektir. Ve bunu yapabilmek, düşündüğümüzden çok daha zor bir beceridir.
Sevgi ve Sınırlar
Çoğu kişi sevginin fedakârlık olduğunu düşünür. Ama sevgi, kendinden vazgeçmek değildir. Sürekli veren, kendini geri plana atan, sınır koyamayan biri bir süre sonra tükenir. Ve bu tükenmişlik, sevginin önüne geçer.
Sağlıklı sevgi;
hem “seni önemsiyorum” diyebilmektir
hem de “kendimi de ihmal etmiyorum” diyebilmek.
Sevgi, her zaman kolay hissettiren bir duygu değildir. Bazen zorlar, bazen yüzleştirir, bazen büyütür. Ama sevgi, doğru yaşandığında insanı küçültmez. Kendine yabancılaştırmaz.
Aksine, insanı kendine daha çok yaklaştırır.
Sevgi, yalnızca birine duyulan bir his değildir. Sevgi, insanın kendisiyle kurduğu ilişkinin de bir yansımasıdır. Çünkü insan, kendine ne kadar yaklaşabiliyorsa, başkasına da o kadar yaklaşabilir.
Sevgi, hissetmekle başlar…
ama sürdürebilmek, öğrenilen bir beceridir.
Yorumlar
Kalan Karakter: